Miejskie Liceum Żeńskie w Szczytnie
Z wielką radością należy powitać fakt, że energicznemu i postępowemu zarządowi miasta Szczytno udało się – właśnie w tych czasach [7 stycznia 1919 r.] równych obowiązków i równych praw – uzyskać uznanie Wyższej Szkoły Żeńskiej jako Liceum przez Prowincjonalne Kolegium Szkolne w Królewcu za zgodą Ministerstwa Nauki, Sztuki i Edukacji Ludowej. W naszym romantycznym mieście, położonym między lasami i jeziorami, które we wszystkich dziedzinach dąży do postępu i odpowiada wymaganiom współczesności, nie mówi się już „wolna droga dla zdolnego mężczyzny", lecz również: „wolna droga dla zdolnej kobiety". Celem jest stworzenie warunków i możliwości, by wszystkim zdolnym córkom z miasta i powiatu – niezależnie od tego, czy ich rodzice są zamożni, czy nie – umożliwić najlepszą możliwą edukację w rodzinnym mieście. Ich zdolności intelektualne i fizyczne mają być rozpoznane, docenione i rozwijane, by zdolna kobieta mogła znaleźć swoje właściwe miejsce w życiu i stać się dumą i radością swojej ojczyzny.
Szkoła ta wyrosła z założonej w 1884 roku przez superintendenta Bercio szkoły rodzinnej, przekształconej później w Prywatną Wyższą Szkołę Żeńską, a następnie w Miejskie Liceum, które podlega Prowincjonalnemu Kolegium Szkolnemu w Królewcu. Słowo lyceum pochodzi z greckiego i oznacza szkołę uczoną, wyższą placówkę oświatową.
Struktura szkoły:
Liceum składa się z 10 klas nauczanych w osobnych rocznych kursach:
Klasy 10., 9. i 8. tworzą poziom niższy
Klasy 7., 6. i 5. – poziom średni
Klasy 4., 3., 2. i 1. – poziom wyższy
W klasie 7. rozpoczyna się nauka języka francuskiego. W klasie 4. dochodzą język angielski i matematyka.
Szkoła liczy obecnie 280 uczennic, nauczanych przez 11 nauczycieli etatowych i 4 nauczycieli zatrudnionych dorywczo.
Świadectwa i uprawnienia:
Świadectwo po półrocznej nauce w klasie 2. uprawnia do wstąpienia do służby pocztowej i telegraficznej.
Końcowe świadectwo szkoły, przy pomyślnym ukończeniu całego kursu, uprawnia do:
Nauka lub zawody:
1. Wejścia do klas naukowych wyższego liceum,
2. Nauki w szkole kobiecej jako uczennica ludowa,
3. Przygotowania do zawodu nauczycielki rysunku i dopuszczenia do egzaminu,
4. Przygotowania do zawodu nauczycielki śpiewu i dopuszczenia do egzaminu (wymagane 5. również przez Wyższą Szkołę Muzyczną w Charlottenburgu),
6. Dopuszczenia do egzaminu dyplomowego dla średniego personelu bibliotek naukowych oraz bibliotek publicznych,
7. Przyjęcia do seminarium gospodarstwa domowego dla potrzeb wiejskich,
8. Przygotowania do kursów dla nauczycielek gimnastyki i pływania w Państwowym Instytucie Gimnastycznym w Spandau,
9. Egzaminu na nauczycielkę gimnastyki i pływania,
10. Seminarium dla nauczycielek robót ręcznych,
11. Egzaminu na nauczycielkę robót ręcznych,
12. Seminarium kształcącego na nauczycielkę szkół zawodowych,
13. Kształcenia na wychowawczynię przedszkolną i opiekunkę młodzieży,
14. Dwuletniego kursu wyższego w szkole ogrodniczej w Berlin-Dahlem.
Dalsze możliwe uprawnienia (nieuregulowane ministerialnie):
1. Dopuszczenie do studiów jako studentka w celu uzyskania dyplomu lub egzaminu dla nauczycielek handlowych na wyższych szkołach handlowych w Berlinie i Kolonii,
2. Przyjęcia do społeczno-socjalnych szkół kobiecych w Hanowerze i Berlinie,
3. Seminaria gospodarcze dla kobiet w: Majdanku k. Kępna (Poznańskie), Obernkirchen (Hrabstwo Schaumburg), Heilbad k. Wiesbaden,
4. Przyjęcia do instytucji szkolących pielęgniarki, opiekunki dzieci i wychowawczynie – z państwowym egzaminem końcowym
Dlatego rodzicom zaleca się zdecydowanie, aby posyłali swoje dzieci do szkoły tak długo, aż zdobędą pełne świadectwo ukończenia szkoły – nie powinni ich zabierać wcześniej.
Nie przerywać nauki w 3. czy nawet 4. klasie!
Jeszcze nigdy człowiek nie nauczył się zbyt wiele, ale nieukończona edukacja nigdy nie zadowoli myślącego człowieka, ani nie przygotuje go, by mógł w pełni wypełnić swoje miejsce w życiu — czy to jako gospodyni domowa, czy jako niezależna jednostka w życiu publicznym. Niech więc szkoła zdoła wychować ludzi, którzy dzięki swojej wiedzy i moralnemu wychowaniu oraz osobowości będą w sobie nosić prawdziwe szczęście. Najwyższym szczęściem jest bowiem i pozostanie szczęście w możliwie największej wolności osobistej i w świadomości największej możliwej społecznej użyteczności.