Kgl. priv Apotheke Drogenen - Handlung F. Wiartalla Sensburg

Kgl. priv Apotheke Drogenen - Handlung

F. Wiartalla Sensburg O. Pr.

Obieg: Sensburg 22.09.1885 r. 

1 lipca 1884 roku z rejestru handlowego została wykreślona apteka Theodora Nottego w Mrągowie. Tego samego dnia do rejestru wpisano aptekę Friedricha Wiartalli.
W tym samym roku aptekarz Friedrich Adolph Wiartalla z Mrągowa zawarł z Marią Cathariną Bredow umowę majątkową małżeńską (intercyzę). Na mocy kontraktu z 28 lipca 1884 roku wyłączono wspólność majątkową i dorobkową, co oznaczało, że każdy z małżonków zachowywał odrębny majątek oraz własne dochody. Wpis został oficjalnie zarejestrowany przez Królewski Sąd Rejonowy w Mrągowie 25 września 1884 roku. Umowy tego typu były publikowane, aby miały moc prawną wobec osób trzecich, zwłaszcza wierzycieli.
7 kwietnia 1900 roku apteka F. Wiartalli została wyrejestrowana, jednak wszystko wskazuje na to, że działalność była prowadzona nadal.

Jedwabno - grupa dzieci z nauczycielką

Jedwabno (dawny powiat nidzicki, obecnie szczycieński) – grupa dzieci z nauczycielką. 11.04.1930 r.

Szczytno - tartak

Szczytno – nieistniejący już tartak, który znajdował się m.in. w miejscu dzisiejszego Intermarché oraz po drugiej stronie ulicy. Był to dawny tartak Carla Fechnera.

Czasami, gdy w położonym niedaleko szkoły milicyjnej tartaku realizacja planu była zagrożona, podchorążowie udzielali pomocy.

Pozdrowienia z Orzysza

Pozdrowienia z Orzysza. Widok na kanał. 

Gruss aus Arys. Partie am Arys-Kanal
Verlag von Gebrüder Hochland Königsberg i. Pr.
Obieg: Arys 23.11.1916 r. 
Stempel: Minenwerfer-Schule Arys (Ostpr.) / Szkoła moździerzy Arys (Prusy Wschodnie).

Chorzele - internat

Na zdjęciu widoczni są: nauczyciel wychowania fizycznego Ostropolski, dyrektor szkoły Korzeniakow w bufiastych spodniach oraz kierownik młyna Antoni Radomski w czapce. Postacie stoją przy materiale zgromadzonym do budowy internatu. Około 1957–1958 roku. Na kolejnej fotografii widzimy świeżo wybudowany internat.

Szczytno - ulica Fryderyka Leyka

Szczytno, ulica Fryderyka Leyka. Widoczny jest także autobus komunikacji miejskiej. Lata 80 XX wieku.

Historia szczycieńskiej komunikacji miejskiej rozpoczęła się 1 maja 1978 roku. Zanim ją uruchomiono, „Unima" otrzymała od jednego z zakładów zjednoczenia z Warszawy mocno już wyeksploatowany autobus, którym planowano dowozić ludzi do pracy. Zakład zakupił jeszcze jeden autobus, a trzeci — również stary — otrzymał od szkoły oficerskiej MO. 

Po kilku tygodniach jeden z autobusów został rozbity przez kierowcę, który wjechał w słup. Dyrektor „Unimy” Henryk Hańczaruk bezskutecznie próbował załatwić u wojewody nowy autobus. Wreszcie wraz z dyrektorem browaru, Stefanem Haczkiewiczem, udali się pożyczoną od komendanta szkoły oficerskiej Stanisława Biczysko wołgą do fabryki autobusów w Sanoku. Zabrali ze sobą zamówienie na autobus z miasta, węgorze oraz piwo produkowane w szczycieńskim browarze. Spotkali się z dyrektorem handlowym sanockiej fabryki. Autobus udało się załatwić, co — jak podawano — zdziwiło nawet samego wojewodę. W „Unimie” wykonano również wiaty przystankowe dla komunikacji miejskiej.
Zakup autobusu inaczej wspominał ówczesny naczelnik miasta Bogusław Palmowski, wdług którego po autobus wysłano ze Szczytna do Jelcza jednego z urzędników. Ten jednak, nie mając na miejscu żadnych znajomości, nic nie załatwił. Sprawę udało się częściowo rozwiązać dopiero dzięki pomocy szczycieńskiego okulisty dr. Lewalskiego, który miał w Jelczu powszechnie szanowanego kolegę po fachu. Ponownie wysłano urzędnika, który miał dokończyć formalności. Okazało się jednak, że autobus co prawda jest, ale nie w pełni sprawny i pozbawiony siedzeń. Konieczne było również dopłacenie 10 tys. złotych wynikających z inflacji. Ostatecznie autobus został przyholowany do Szczytna — holowanie trwało około 500 kilometrów.
Uruchomienie komunikacji miejskiej było jedną z atrakcji obchodów 1 Maja 1978 roku. Dwa autosany przekazane przez „Unimę” trafiły do Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacji Miejskiej. Czerwone autobusy kursowały na trasie od „Lenpolu” do Wyższej Szkoły Oficerskiej. W pierwszych dniach ich funkcjonowania w kioskach zabrakło nawet biletów. Załogę stanowiło 10 osób, które pracowały w bazie „Translenu”. Większe naprawy planowano wykonywać w bazie PKS.
Od początku 2024 roku komunikacja miejska w Szczytnie zrezygnowała z biletów. Może ktoś posiada bilet ze szczycieńskiej komunikacji miejskiej z okresu PRL-u?

Szczytno - skrzyżowanie...

Szczytno – skrzyżowanie ulic Fryderyka Leyka z ulicą Związku Jaszczurczego (dziś Wileńska) oraz ulicą Świerczewskiego (dziś Piłsudskiego).
Za widocznym po lewej stronie, dziś już nieistniejącym budynkiem, obecnie stoi blok mieszkalny. Natomiast po prawej stronie, za również nieistniejącym słupem ogłoszeniowym, znajduje się kościół parafii św. Brata Alberta, utworzonej 10 czerwca 1990 roku.
Fotografia przedstawia milicjanów oraz pracowników z Wyższej Szkoły Milicji Obywatelskiej.