Na przełomie XIX i XX w. w gazecie „Der Gesellige” (Graudenzer Zeitung) ukazywały się ogłoszenia ostródzkiego przedsiębiorstwa J. Lewinsohn & Co., występującego m.in. pod nazwami Dampf-Sprit- u. Liqueur-Fabrik oraz Groß-Destillation u. Spritfabrik. Firma miała siedzibę w Ostródzie (Osterode i. Ostpr.), przy Alter Markt 1, i specjalizowała się w produkcji oraz sprzedaży alkoholi, w szczególności likierów i wysokoprocentowych napojów spirytusowych.
Przedsiębiorstwo wywodziło się z firmy J. Lewinsohn & Sohn, związanej z żydowską rodziną Lewinsohnów. Do 1866 r. działało ono jako spółka Josepha Lewinsohna i Jacoba Lewinsohna, kupców z Ostródy.
27 listopada 1866 r. wspólnicy złożyli przed sądem oświadczenie o rozwiązaniu dotychczasowej spółki. 29 listopada 1866 r. rozwiązanie zostało wpisane do rejestru. Tego samego dnia dokonano nowego wpisu: przedsiębiorstwo zachowało nazwę „J. Lewinsohn & Sohn”, lecz jego jedynym właścicielem został Jacob Lewinsohn.
12 marca 1867 r. Jacob Lewinsohn zawarł z żoną Rosalie z domu Korn umowę majątkową wyłączającą na czas trwania małżeństwa wspólność majątkową i dorobkową; majątek Rosalie pozostawał jej majątkiem odrębnym.
29 maja 1886 r. firma „J. Lewinsohn & Sohn”, której właścicielem był Jacob Lewinsohn, została wykreślona z rejestru firm.
13 września 1893 r. zmarł Jacob Lewinsohn. W następstwie jego śmierci przedsiębiorstwo przeszło na jego żonę Rosalie Lewinsohn z domu Korn. Po śmierci Jacoba w Rejestrze Handlowym, Dział A, Tom I, nr 18, wpisano firmę „J. Lewinsohn & Co.” z siedzibą w Ostródzie, której wyłączną właścicielką została Rosalie Lewinsohn. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją i sprzedażą Branntwein (wódki/gorzałki) i zostało przeniesione z nr 13 rejestru spółek.
Firma działała jeszcze w 1933 roku.
Przedsiębiorstwo wywodziło się z firmy J. Lewinsohn & Sohn, związanej z żydowską rodziną Lewinsohnów. Do 1866 r. działało ono jako spółka Josepha Lewinsohna i Jacoba Lewinsohna, kupców z Ostródy.
27 listopada 1866 r. wspólnicy złożyli przed sądem oświadczenie o rozwiązaniu dotychczasowej spółki. 29 listopada 1866 r. rozwiązanie zostało wpisane do rejestru. Tego samego dnia dokonano nowego wpisu: przedsiębiorstwo zachowało nazwę „J. Lewinsohn & Sohn”, lecz jego jedynym właścicielem został Jacob Lewinsohn.
12 marca 1867 r. Jacob Lewinsohn zawarł z żoną Rosalie z domu Korn umowę majątkową wyłączającą na czas trwania małżeństwa wspólność majątkową i dorobkową; majątek Rosalie pozostawał jej majątkiem odrębnym.
29 maja 1886 r. firma „J. Lewinsohn & Sohn”, której właścicielem był Jacob Lewinsohn, została wykreślona z rejestru firm.
13 września 1893 r. zmarł Jacob Lewinsohn. W następstwie jego śmierci przedsiębiorstwo przeszło na jego żonę Rosalie Lewinsohn z domu Korn. Po śmierci Jacoba w Rejestrze Handlowym, Dział A, Tom I, nr 18, wpisano firmę „J. Lewinsohn & Co.” z siedzibą w Ostródzie, której wyłączną właścicielką została Rosalie Lewinsohn. Przedsiębiorstwo zajmowało się produkcją i sprzedażą Branntwein (wódki/gorzałki) i zostało przeniesione z nr 13 rejestru spółek.
Firma działała jeszcze w 1933 roku.
.jpg)
.jpg)










