Drogi Panie Bohm!
Od 2 stycznia będę przez kilka dni w Berlinie. Czy moglibyśmy się wtedy spotkać? Chciałabym, za Pana pośrednictwem, narysować doktora Magnusa Hirschfelda. Proszę o odpowiedź na ten adres, jednak będę tu tylko do 27., a właściwie do 26. grudnia; następnie:
Landsberg nad Wartą,
ul. Bismarcka 1/2
(nauczycielka Erika Stern).
Z wyrazami szacunku
Królewiec (Prusy), ul. Rosenkranzallee 14, dnia 20.12.1929.
Eika Stern była kochanką i muzą Roberta Budzinskiego.
Adresat korespondecji - Ewald Bernhard Bohm urodził się 24 czerwca 1903 roku w Grudziądzu, w ówczesnych Prusach Zachodnich. Był niemieckim psychologiem i dziennikarzem naukowym. Pochodził z rodziny żydowskiej; jego ojciec Jacob Bohm był bankierem, a matka Rosa Zachart portrecistką. Od 1922 roku studiował w Berlinie i Fryburgu Bryzgowijskim prawo oraz nauki polityczne. Równolegle interesował się historią, socjologią i etnologią. Później zmienił kierunek studiów na orientalistykę. W 1927 roku zdał egzamin z filologii japońskiej, planując karierę dyplomatyczną. Już we wczesnym okresie zetknął się z psychoanalizą i działalnością Instytutu Seksuologii Magnusa Hirschfelda. Uczestniczył w wykładach Wolfganga Köhlera i Maxa Wertheimera. Od 1929 roku pracował jako dziennikarz naukowy. Specjalizował się w medycynie popularnej i pedagogice. W 1930 roku rozpoczął prowadzenie kursów dla rodziców z zakresu nowoczesnej pedagogiki w Berlinie. Jako socjaldemokrata żydowskiego pochodzenia był zagrożony przez nazistów i w 1933 roku wyemigrował do Danii. W Kopenhadze poślubił duńską nauczycielkę i logopedkę Kirsten Mørch. W czasie II wojny światowej musiał ponownie uciekać, tym razem do Szwecji. Po wojnie wrócił do Danii i kontynuował pracę naukową. W 1953 roku jego książka o diagnostyce Rorschacha została uznana za rozprawę doktorską na ETH w Zurychu. Bohm odegrał kluczową rolę w popularyzacji testu Rorschacha w krajach niemieckojęzycznych. Zmarł 29 lutego 1980 roku w Wädenswil w Szwajcarii.
Występujący w tekście korespondencji - Magnus Hirschfeld urodził się 14 maja 1868 roku w Kołobrzegu w żydowskiej rodzinie lekarskiej. Studiował medycynę we Wrocławiu, Strasburgu i Berlinie, a dyplom uzyskał w 1892 roku. Już w czasie studiów zainteresował się problematyką seksualności człowieka. Zdecydowanie sprzeciwiał się stygmatyzowaniu homoseksualizmu jako „wynaturzenia”. Od 1896 roku mieszkał w Berlinie, gdzie rozpoczął badania nad homoseksualnością i dyskryminacją mniejszości seksualnych. W 1897 roku współzałożył Komitet Naukowo-Humanitarny, pierwszą organizację walczącą o prawa osób homoseksualnych. Komitet prowadził działalność naukową, edukacyjną i polityczną. Jego głównym celem było zniesienie paragrafu 175 penalizującego homoseksualizm. Hirschfeld wierzył, że wiedza naukowa może prowadzić do sprawiedliwości społecznej. Udało mu się pozyskać poparcie wielu wybitnych intelektualistów i polityków. W 1919 roku założył w Berlinie Instytut Nauk Seksualnych. Instytut był nowatorską placówką badawczą i leczniczą, znaną na całym świecie. Hirschfeld był także pionierem edukacji seksualnej i popularyzacji wiedzy o seksualności. Wystąpił w filmach poruszających temat homoseksualizmu, m.in. w „Inaczej niż inni”. Jego działalność spotykała się z ostrą wrogością środowisk konserwatywnych i nazistowskich. W 1932 roku wyemigrował z Niemiec i osiadł we Francji. Rok później naziści zniszczyli jego Instytut i spalili jego książki. Hirschfeld był twórcą terminu „transwestytyzm” i uważał to zjawisko za naturalne. Postrzegał seksualność jako biologicznie uwarunkowane spektrum. Zmarł 14 maja 1935 roku w Nicei jako jeden z najważniejszych prekursorów seksuologii.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz