Szczycionek

Szczytno. Nad miastem i okolicą przeciągnęła w poniedziałek [6 sierpnia 1906 r.] w południe ciężka burza. Piorun uderzył w Szczycionku w chlew posiedziciela Karola Krupki, zapalając takowy. Od roznieconych przez wiatr iskier zapaliły się wkrótce inne budynki i wnet cała wioska, ciągnąca się pasmem nad jeziorem, stanęła w płomieniach. Wszyscy mieszkańcy znajdowali się u pracy w polu i, zanim pomoc nadeszła, spaliły się doszczętnie 23 budynki. Całe mienie, dobytek, stał się pastwą płomieni. Nędza jest tem większa, gdyż z pogorzelców nikt nie był zabezpieczony.
Wiarus, 9.08.1906.
O pożarze tym pisały również gazety — między innymi szczycieński „Mazur”, który zachęcał do przekazywania za pośrednictwem redakcji datków dla pogorzelców.

Szczycionek powstał w 1860 roku w wyniku separacji gruntów Bartnej Strony. Początkowo liczył tylko dwa domy. W 1913 roku został włączony w obręb Szczytna i w radzie miejskiej był reprezentowany przez sołtysa. W literaturze podaje się, że w 1938 roku Sczyczonnek przemianowano na Waldsee, czyli Leśne Jezioro. W rzeczywistości zmiana nazwy nastąpiła wcześniej i niemiecka nazwa obowiązywała już w 1919 roku. W latach 30. mieszkało tu około 130 osób.
Po wspomnianym powyżej pożarze wieś, zapewne z jakimś zewnętrznym wsparciem, została odbudowana. W miejscu spalonych drewnianych chałup wybudowano małe, ładne i identyczne domy z czerwonej cegły, które idealnie komponowały się z rolniczo-leśnym krajobrazem. Jeszcze przed 2000 rokiem odbicia tych budynków pięknie prezentowały się na tafli jeziora. Obecnie praktycznie nic już z tego nie zostało. Po remontach i różnych naprawach domy te zatraciły swój pierwotny charakter. Szczycionek jest obecnie typową podmiejską, letniskową i raczej brzydką wsią.
Jego największą atrakcją jest Jezioro Szczycionek o powierzchni około 8 hektarów i maksymalnej głębokości 9 metrów. Dawniej jezioro to było połączone z Jeziorem Długim. W 1998 roku chciano je sprzedać, ale na skutek oporu mieszkańców do tego nie doszło.
Za wsią znajduje się założony prawdopodobnie w drugiej połowie XIX wieku, obecnie słabo zachowany, cmentarz ewangelicki.

Mieszkańców Waldsee (dawniej Sczyczonnek) informujemy, że od dziś wszelkie karty chlebowe nie będą już wydawane przez magistrat, lecz należy je odbierać u sołtysa, właściciela Ollescha, w Waldsee. Pierwsze wydawanie kart odbędzie się w poniedziałek, 8 bieżącego miesiąca.

Szczytno, 2 września 1919 r.

Magistrat.