Co z tym „Kurkiem”?

W najnowszym „Kurku Mazurskim” (nr 33, 17.08.2016, s. 28) po raz kolejny zostało opublikowane zdajecie mojego autorstwa. Niestety po raz kolejny bez mojej zgody i bez podpisu, czy raczej z podpisem „tekst i foto M.R.P.” Niedawno opisywałem podobne działania z strony facebookowowj o Spychowie. Co jednak sądzić o lokowanym tygodniku, który często cenzuruje i poucza innych a sam postępuję w taki właśnie sposób? 

„Kurek” lubi moje zdjęcia i materiały archiwalne, jednak nie zauważyłem z jego strony zainteresowania moimi wystawami czy innymi działaniami. Jakoś z tego powodu nie cierpię. Mam gdzie dokumentować swoją działalność i nie jeden tygodnik ukazuje się w naszym powiecie. Dobrze rozumiem, że „Kurek” ma ciekawsze tematy/wydarzenia do opisywania. Życzę „Kurkowi” by opisywał naszą lokalną rzeczywistość rzetelnie i uczciwie (z poszanowaniem pracy innych) oraz by potrafił odróżnić wydarzenia istotne od tych trochę mniej ważnych.

Powałczyn - pomnik

Pomnik usytuowany na południowym skraju wsi. Ogrodzony metalowym płotkiem, zabranym z jakiegoś cmentarza. Pomnik ten poświęcony jest: "Poległym funkcjonariuszom w walkach z niemieckimi bandami".

Kuklanka (Opukelmühle) - przydrożny głaz

Głaz ten znajdował się pierwotnie przy drodze, kilkaset metrów na północny-zachód od Kuklanki (Opukelmühle). Nie będę zdradzał, gdzie się obecnie znajduje, bo jeszcze ktoś wpadnie na pomysł ponownego ustawienia go w pierwotnym miejscu. 

Dąb Hitlera?

Kobułty - kościół ewangelicki i cmentarz rodowy

Kościół ewangelicki, który wzniesiony został w latach 1829/30, według projektu znanego architekta Karla Friedricha Schinkla. 

Zniszczony cmentarz rodowy znajduje się naprzeciwko kościoła ewangelickiego, na prywatnej działce / pastwisku. 

Popowa Wola

W zaroślach przed  dworem w Popowej Woli znajdują się dwa obrobione głazy. Są to symboliczne groby rodziny Rogalla von Bieberstein. W Popowej Woli istnieje oddzielny cmentarz rodowy, więc te dwa groby przed dworem są tu jakimś wyjątkiem.

Willibald Alexander Friedrich Rogalla von Bieberstein Oberstleutnant
geb. July 1845 gest. 18 December 1918.
Fritz Rogalla von Bieberstein Major im Kaiser Franz Regt.
geb. 15 Febr. 1873 den Heldentod gest. 2 Juli 1918.

Popowa Wola założona została w XV w. (przed 1436). W XVI należała do rodziny Kuechmeisterów i klucza dóbr rańskich. W rękach tej rodziny Popowa Wola była do połowy XVII w. Na początku XX wieku cześć ziemi w Popowej Woli wykupili Polacy. Ostatnimi właścicielami majątku byli (do 1945 r.) Friedrich Bellier de Launy i jego żona Margarete z domu Rogalla von Bieberstein. 

Szkoła we wsi istniała już w czasach Fryderyka Wielkiego. W trakcie I wojny światowej zniszczonych zostało w Popowej woli wiele budynków.  

http://powiatszczycienskihistoria.blogspot.com/2016/02/popowa-wola-dwor-i-dworzec-kolejowy.html

Leleszki – szkoła i pomnik

Leleszki (gmina Pasym) – szkoła i pomnik

Leleszki należą do najstarszych wsi w powiecie szczycieńskim. Lokowano je w 1381 r. jako wieś czynszową. Zasadźcą był wójt Nessike. W 1450 r. Leleszki otrzymały prawa wsi wolnej.

Już w średniowieczu funkcjonowała tu karczma. Zachował się mocno przebudowany budynek szkoły z przełomu XIX/XX w.

W 1931 r. wzniesiono tu ciekawy pomnik, który upamiętniał trzy ważne dla wsi wydarzenia: plebiscyt, I wojnę światową i jej pochodzące z Leleszek ofiary oraz 550 rocznicę założenia wsi. Po wojnie pomnik został przewrócony. Pod koniec lat sześćdziesiątych wywieziono go w nieznanym kierunku (według mieszkańców Leleszek, z którymi dzisiaj rozmawiałem, zabrano go do „szkółki”, czyli do Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie).

Rudziska - cmentarz choleryczny

W trójkącie pomiędzy drogą z Biskupca do Dźwierzut i drogą z Biskupca do Rudzisk stoi odnowiony wysoki krzyż. Krzyż ten został tu ustawiony by upamiętnić ostatnią epidemię cholery, która nawiedziła tę okolicę. Pierwotnie żelazny krzyż był umocowany na 2 metrowym kamiennym cokole. Na podstawie widniał napis: „Od Powjetcza  wibaw nas Panje 1862“. Według jednej z relacji był tu również cmentarz choleryczny. Znalazłem też informację, że na cmentarzu cholerycznym pochowano żołnierza rosyjskiego zastrzelonego we Rudziskach w wrześniu 1914 r. 

Po powrocie z ucieczki przed armią rosyjską, która pojawiła się tu pod koniec sierpnia 1914 r.,  mieszkańcy zastali na poddaszu gospody rosyjskiego żołnierza. Wystraszony Rosjanin pomimo próśb nie chciał zejść a zbliżającym się ludziom groził bronią. Poinformowano o tym sołtysa, który w związku z wojną był wyposażony w broń. Jednak sołtys nie czuł się pewnie i zdecydowano się prosić o pomoc żołnierzy z Biskupca. Wkrótce przybyło dwóch żołnierzy, którzy również próbowali Rosjanina namówić do poddania się. Niestety bezskutecznie i ostatecznie żołnierz ten został zastrzelony. Pochowano go za stodołą. Jednak jeszcze w trakcie wojny kazano go jeńcom rosyjskim wykopać i przenieść na cmentarz choleryczny.